Τοπικό Αγιολόγιο

ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΠΡΕΣΒΕΥΣΑΤΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ

ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ

    • Άγιος Αθανάσιος Επίσκοπος Μεθώνης, 10 Δεκεμβρίου
    • Αγία Μεγαλομάρτυς Ξενία η Καλαματιανή, 3 Μαίου
    • Άγιος Ιερόθεος ο Νέος, 13 Σεπτεμβρίου
    • Άγιος Νίκωνας ο Μετανοείτε, 26 Νοεμβρίου
    • Άγιος Ηλίας ο Αρδούνης, 31 Ιανουαρίου και Κυριακή των Μυροφόρων
    • Άγιος Αθανάσιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο εξ Ανδρούσης, 28 Οκτωβρίου (λείψανό του φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου Ανδρούσης)
    • Άγιος Αθανάσιος αρχιεπίσκοπος Χριστιανουπόλεως, 17 Μαίου
    • Άγιος Θεόδωρος εκ Κορώνης, 12 Μαίου
    • Άγιος Δημήτριος ο νέος εκ Χώρας Μεσσηνίας, 14 Απριλίου
    • Άγιος Καίσαρας πρώτος επίσκοπος Κορώνης, κατά τον Νικόδημο τον Αγιορείτη, 8 Δεκεμβρίου

* * *

ΑΓΙΑ ΞΕΝΙΑAgXenia

Η Αγία Μεγαλομάτυς του Χριστού Ξενία εγεννήθη από ευσεβείς γονείς στη πόλη της Καλαμάτας το 291μ.Χ.  Οι εν άρετοι γονείς της ήρθαν στη Καλαμάτα από την Ιταλία λόγω των διωγμών κατά των Χριστιανών την εποχή εκείνη. Ανέθρεψαν την Ξενία με Χριστιανική παιδεία και στόλισαν την ψυχή της με σπάνιες αρετές και αγάπη προς το Χριστό.

Από τα νεανικά της εγαλουχήθη στη προσευχή και στη άσκηση και ένιωθε βαθιά μέσα της τη Χάρη της Αγάπης Του . Ήταν προικισμένη με ψυχικά χαρίσματα και ξεχώριζε για την ωραιότητά της. Αξιοποίησε όλο αυτό το ξεχωριστό κ άλος προς δόξαν του Χριστού μη υποκύπτοντας στις συνεχε ίς προσπάθειες του Δομετιανού – άρχοντα της Καλαμάτας και φανατικού ειδωλολάτρη –  να την κάνει σύζυγό του. Αρνείται τις απολαύσεις της σύντομης γήινης ζωής  και προτιμά τα ουράνια, τον Χριστό. Υπέστη φρικτά βασανιστήρια και έλαβε από το Θεό χαρίσματα και δωρεές που πλουσιοπαρόχως προσφέρει σε όσους με βαθιά πίστη την επικαλούνται. Παρέδωσε την ψυχή της στο Σωτήρα Χριστό δι’ αποκεφαλισμού, την 3η Μαΐου του έτους 318. Περισσότερα…

* * *

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝ/ΛΕΩΣ

AgAthanasiosΟ Αγιος Αθανάσιος εγεννήθη στην Ανδρούσα από Χριστιανούς γονείς. Από την παιδική  του ηλικία ήταν αφοσιωμένος στα ιερά γράμματα και έδειχνε ενδιαφέρον και ζήλο για την Εκκλησία. Από νωρίς εγκατέλειψε τα εγκόσμια και εκάρη μοναχός. Πήγε στο Αγιο Όρος όπου ηργ άσθη τον καλόν αγώνα της κατά Χριστόν τελειώσεως σε δι άφορες μονές και ασκητήρια. Στη συνέχεια μετέβη στους Αγ ίους τόπους  όπου χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος ζώντας αρκετά χρόνια μαζί με τους ζηλωτές της αγίας  ερ ήμου και επανήλθε στο Αγιον Όρος. Η φήμη των αρετών του έφθασε μέχρι την Κων/λη όπου η σύνοδος τον εξέλεξε Πατριάρχη Κων/λεως. Μετά όμως από μερικά χρόνια παρετ ήθη και απεσύρθη εις   Ιερά Μονή συνεχίζοντας την ασκητική του ζωή όπου και ανεπαύθη εν Κυρίω. Η μνήμη του τελείται στις 28 Οκτωβρίου.

* * *

ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΕΚ ΚΟΡΩΝΗΣ
ΚΑΙ ΕΝ ΚΥΘΗΡΟΙΣ ΑΣΚΗΣΑΣ

AgTheodorosΟ Οσιος Θεόδωρος ο εκ Κορώνης γεννηθείς και εν Κυθήροις ασκήσας τον 10ον αιώνα εγεννήθη από τους ευσεβείς γονείς Ελκανά και Άννα.

Ήταν καρπός προσευχής καθ’ ότι οι γονείς του αδυνατούσαν να τεκνογονήσουν και γι αυτό όταν εγενν ήθη ως ένδειξη ευγνωμοσύνης πρός το Θεό τον ονόμασαν Θεόδωρο (Θεού – δώρο). Έτσι ο μικρός Θεόδωρος ανετράφη »εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου».

Απροσδόκητα  όμως εκοιμήθησαν και οι δύο γονείς του αλλ ά και πάλι η Θεία Πρόνοια ευδόκησε και αμέσως βρέθηκε υπό την φροντίδα και την μέριμνα του Πρωθιερέως του Ναυπλίου που ήταν συγγενής των κεκοιμημένων γονέων του. Έδώ όταν έφθασε σε κατάλληλη ηλικία συνήψε γάμο από τον οποίο απέκτησε και τέκνα. Ο έγγαμος βίος του ήταν τόσο ενάρετος ώστε ο επ ίσκοπος του Άργους τον χειροτόνησε Διάκονο. Ο Άγιος Θεόδωρος τώρα πλέον νιώθει πιο υπεύθυνος και με ακόμη πιο πολύ ζήλο με όλες του τις δυνάμεις μεριμνούσε » όπως εύαρεστήσει τῶ Θεῶ μᾶλλον ή τοῖς άνθρώποις».  Επισκέφθηκε τα Μαρτύρια των Χριστιανών στη Ρώμη και η αγάπη του για τη »νοερά ησυχία» τον οδήγησε στη Μονεμβασία και στη συνέχεια στα Κύθηρα. Εδώ στα Κύθηρα πλησίον του Ιερού Ναού των Αγίων ενδόξων μαρτύρων Σεργίου και Βάκχου έζησε το υπόλοιπο της ζωής του δι άγοντας μεγάλους ασκητικούς αγώνες. Έφθασε μάλιστα σε τόσο υψηλά μέτρα πνευματικότητος ώστε επληροφορήθη από το Θεό για την ημέρα της κοιμήσεώς του για την οποία και φρόντισε ο ίδιος. Έτσι λίγο πριν την αναχώρησή του για την αιώνια ζωή πήρε ένα όστρακο πάνω στο οποίο έγραψε: Έγώ ο ελάχιστος Θεόδωρος, Διάκονος, ησθένησα στις 7 Απριλίου και ιδού αποθνήσκω την 12η Μαΐου, την του Αγίου Επιφαν ίου ημέραν.»

Στη συνέχεια ξάπλωσε, σταύρωσε τα χέρια του μπροστά στον Ιερό Ναό των Αγίων Μαρτύρων Σεργίου και Βάκχου και παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του στο Χριστό.  Το ακριβές έτος της κοιμήσεώς του δεν το γνωρίζουμε. Το ιερό σκήνωμά του ευρέθη τον μ ήνα Σεπτέμβριο του ιδίου έτους από ναύτες του Βυζαντινού στόλου που περνούσαν κοντά από τα Κύθηρα και θέλησαν να προσκυνήσουν στον ιερό ναό των Αγίων Μαρτύρων. Αυτοί πρώτοι βρήκαν το ιερό σκήνωμα χωρίς καμία αλλοίωση από το χρόνο καθώς και την επιγραφή που προσδιόριζε την ημέρα της κοιμήσεώς του. Χωρίς να γνωρ ίζουμε το λόγο δεν το πείραξαν καθόλου και έφυγαν. Μετά από τρία περίπου χρόνια προσκυνητές από την Μονεμβασία βρήκαν το ιερό σκήνωμα χωρίς καμία αλλοίωση από το χρόνο το  προσκύνησαν και το ενταφίασαν μέσα στον Ιερό Ναό όπου υπάρχει μ έχρι σήμερα ο τάφος του.

Σύμφωνα με την Παράδοση ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς έστειλε αποστολή στα Κύθηρα για να βρουν και να μεταφέρουν το ιερό λείψανο του Αγίου στην Κωνσταντινούπολη. Τότε έγινε εκταφή κατά την οποία συνέβησαν θαυμαστά »σημε ία» τεκμήρια της αγιότητός του. Η αποστολή πήρε την Τιμία κάρα του και αναχώρησε. Όταν όμως απομακρύνθηκε από το λιμάνι των Κυθήρων το πλοίο άρχισε να βυθίζεται καθώς και να ακούγεται μια φωνή που έλεγε: » Επιστρέψατε την Αγία Κάρα από εκεί που την πήρατε». Έτσι αμέσως επεστράφη στον Ιερό Ναό των Άγίων Σεργίου και Β άκχου  και παραμένει μέχρι σήμερα κάνοντας πολλά θαύματα τα οποία πιστοποιούνται από τον μεγάλο αριθμό αφιερωμάτων και από τις αναρίθμητες μαρτυρ ίες των πιστών στο πέρασμα των αιώνων έως και σήμερα.

Στις 19 Μαΐου του έτους 2001 με πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Χρυσοστόμου υποδεχθήκαμε στην Ιερά Μητρόπολή μας την Τιμία Κάρα του οσίου Θεοδώρου. Αρχικά στην πόλη της Κορώνης και την επομένη ημέρα στην Καλαμάτα στην Γυναικεία Ιερά Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης που πανηγύριζε. Επέστρεψε στα Κύθηρα το απόγευμα της 21ης Μαΐου με το πλοίο του πολεμικού στόλου με το οποίο και ήρθε.

* * *

ΟΣΙΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ Ο ΙΒΗΡΙΤΗΣ

AgIerotheosΕγεννήθη στη Καλαμάτα το έτος 1686. Εκοιμήθη οσιακώς εν Κυρίω εις την παρά την νήσον Σκόπελο ερημική νησίδα   Γιούρα στις 13 Σεπτεμβρίου 1745 ημέρα κατά την οποία τελείται σήμερα και η μνήμη του. Ο Αγιος Ιερόθεος ήταν κ άτοχος πολλών χαρισμάτων και είχε αποκτήσει υψηλή μόρφωση. Μετά την κοίμηση των γονέων του μεταβαίνει εις το Αγιον Όρος και κείρεται μοναχός στην Ιερά Μονή Ιβήρων για αυτό ονομάζεται και Ιβηρίτης. Στη συνέχεια πηγαίνει για περαιτέρω εμπλουτισμό των γνώσεών του στην Βλαχία όπου και χειροτονείται διάκονος το 1709 υπό του Σόφιας Αυξεντίου. Έπειτα μεταβαίνει στη Κων/λη και τη Βενετία και επιστρέφει στη Ι. Μονή των Ιβήρων όπου χειροτονείται Πρεσβύτερος υπο του εφησυχάζοντος  Μητροπολίτου Νεοκαισαρίας Ιακώβου. Τα τελευταία έτη της ζωής του προσεκλήθη στη νήσο Σκόπελο να προσφέρει τις υπηρεσίες του από όπου και απεδήμησε προς Κύριο. Η σεβασμία του κ άρα φυλάσσεται εις την Ιερά Μονή Ιβήρων .-

* * *

ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΗΛΙΑΣ Ο ΑΡΔΟΥΝΗΣ

AgHliasArdoynisΟ Αγιος Ηλίας ο Αρδούνης εγεννήθη στη Καλαμάτα και ήταν κουρέας στο επάγγελμα. Ενώ ήταν πολύ ευσεβής αρν ήθηκε την πίστη του στον Τούρκο διοικητή. Γρήγορα όμως ήλθε εις εαυτόν, μετανόησε και πήγε στο Αγιο Όρος όπου εκάρη μοναχός και παρέμεινε για οκτώ χρόνια. Επειδή όμως η συνείδηση  τον ήλεγχε επέστρεψε στη Καλαμάτα και ομολόγησε με θάρρος την Ορθόδοξη πίστη του, ενισχύοντας έτσι τους διωκόμενους Χριστιανούς.

Έτσι έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου στις 31 Ιανουαρίου 1686 ημέρα κατά την οποία τελείται και η μνήμη του. Η ιερή του κάρα φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βουλκάνου και λιτανεύεται την Κυριακή των Μυροφόρων , ήμέρα κατά την οποία μετεφέρθη η εορτ ή του, λόγω της πανήγυρης της Υπαπαντής. Στον τόπο του μαρτυρίου του υπήρχε ο ναός των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων ο οποίος τιμάται και επ’ ονόματι του Αγίου οσιομάρτυρα Ηλία του Αρδούνη αμέσως μετά τη Τουρκοκρατία.-