Το άγχος

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ;

Είναι καθημερινό φαινόμενο να ακούει κάποιος στον περίγυρό του, στην οικογένεια του, στην εργασία του: ΄΄έχω άγχος», ΄΄έχω stress», ΄΄ δεν αντέχω άλλο…», ΄΄απελπίστηκα» και άλλες παρόμοιες φράσεις, δηλωτικές έντασης, φόβου, απογοήτευσης, πανικού, αισθήματος ότι όλα σφίγγουν και απειλούν γύρω.

Πράγματι τα προβλήματα είναι πολλά. Αρρώστιες, ανεργία, ανατροφή και εκπαίδευση παιδιών, ενοίκια, δάνεια κλπ. Ο ρυθμός της ζωής είναι έντονος και οι απαιτήσεις της μεγάλες. Καθημερινά ανακύπτουν καινούριες που μας γεμίζουν αγωνία και ανησυχία για το αύριο. Ο ανθρώπινος νους κλυδωνίζεται, οι ψυχικές ισορροπίες διαταράσσονται και αρχίζουν οι φοβίες, οι νευρώσεις, οι ψυχοπαθολογικές καταστάσεις που οδηγούν όλο και περισσότερο κόσμο σε ψυχιάτρους και σε όλο και μεγαλύτερη χρήση ψυχοφαρμάκων.

Είναι όμως μόνο οι ανάγκες της καθημερινότητας που δημιουργούν το άγχος; Αν ο πλούτος και τα χρήματα ικανοποιούσαν τις ανάγκες και θεράπευαν το άγχος, θα έπρεπε όλοι οι πλούσιοι να είναι ευτυχισμένοι και ειρηνικοί. Συμβαίνει όμως το αντίθετο. Αυτοί ταλαιπωρούνται περισσότερο από τους φτωχούς. Οι ψυχιατρικές παθήσεις και οι αυτοκτονίες, παρατηρούνται περισσότερο στις αναπτυγμένες χώρες. Ο καταναλωτισμός και ο ευδαιμονισμός χορταίνουν και ικανοποιούν το σώμα, όχι όμως και την ψυχή.

Το πρόβλημα του άγχους λοιπόν είναι εσωτερικό, πνευματικό. Ο άνθρωπος παραμέλησε την ψυχή του. Απώθησε την έννοια του θείου από την καθημερινή του ζωή, από την εργασία του, από το σχολείο, από την κοινωνία, από τα κέντρα που λαμβάνουν αποφάσεις. Η ηθική χαλάρωση έφερε την αμαρτία. Η αμαρτία ταράσσει την συνείδηση και η ένοχη συνείδηση προκαλεί το άγχος.

Η λύση λοιπόν του προβλήματος περνά μέσα από την διαδικασία της μετάνοιας και την παροχή της συγχώρησης από το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως. Και όταν έρθει η χάρις του Θεού θα ενδυναμωθεί και η πίστη. Η αληθινή ευσέβεια και η αγνή χριστιανική πίστη είναι το φάρμακο του άγχους. Φάρμακο πέρα από τα ανθρώπινα μέτρα και σταθμά. Πέρα από μακροχρόνιες ψυχοθεραπείες Εκεί που σταματά η ανθρώπινη δύναμη, αρχίζει του Θεού η παντοδυναμία. ΄΄Τα αδύνατα παρά άνθρώποις, δυνατά παρά τώ Θεώ έστιν»(Λουκ. ΙΗ΄27).

Ας αφήσουμε λοιπόν στην παντοδυναμία και την πρόνοια του Θεού όλα μας τα προβλήματα, όλες μας τις έννοιες. Αυτός, γεμάτος αγάπη, ξέρει ποιο είναι το καλό μας, αν αυτά που επιθυμούμε είναι προς όφελος μας και πότε θα απαντήσει στις αιτήσεις μας. Και είναι επιστέγασμα στα παραπάνω το απόσπασμα από την ΄΄επί του όρους ομιλία» όπου αναφέρεται στην πρόνοια του Θεού(Ματθ. ΣΤ΄ 25-34): Μη μεριμνάτε για το τι θα φάτε και το τι θα πιείτε, ούτε για το σώμα σας τι θα ενδυθείτε. Κυττάξτε τα πετεινά του ουρανού που ούτε σπείρουν, ούτε θερίζουν, ούτε μαζεύουν σε αποθήκες. Ή τα άνθη που φυτρώνουν και αυξάνουν. Αφού ο Θεός ασχολείται με αυτά ΄΄ου πολλώ μάλλον υμάς, ολιγόπιστοι;» Και πιο κάτω: ΄΄οίδε γαρ ο πατήρ υμών ο ουράνιος ότι χρήζετε τούτων απάντων», δηλ. ο Πατέρας σας ο ουράνιος γνωρίζει, για ότι έχετε ανάγκη, για τα προβλήματά σας, για τις έννοιες σας και συνεπώς να είστε σίγουροι ότι θα φροντίσει αυτός.