Για μια καλή Εξομολόγηση

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Εξομολόγηση είναι ένα από τα επτά μυστήρια της Εκκλησίας. Είναι η εφαρμογή των λόγων του Κυρίου προς τους μαθητές Του : «Όσα αν δήσητε επι της γής έσται δεδεμένα εν τω ουρανώ καί όσα αν λύσητε επι της γής έσται λελυμένα εν τω ουρανώ». Πρόκειται λοιπόν για την πιο μεγάλη ευεργεσία του Θεού στον κόσμο, γιατί μας παρέχει τη σιγουριά και τη βεβαιότητα ότι κατά την ημέρα της κρίσεως όλα τα εξομολογούμενα αμαρτήματα δεν θα υφίστανται. Δυστυχώς όμως πολλοί πιστοί για διαφόρους λόγους – κυρίως εξ αγνοίας – υποτιμούν το μέγα αυτό μυστήριο ή το παρερμηνεύουν. Επειδή λοιπόν γνωρίζουμε ότι, όταν ένας πιστός αποφασίσει να προσέλθει στο μυστήριο, θα αντιμετωπίσει ποικίλα εμπόδια και πειρασμούς, θα προσπαθήσουμε με τις πτωχές μας συμβουλές να βοηθήσουμε στο ξεπέρασμα των δυσκολιών, ώστε προετοιμασμένοι σωστά να προσερχόμαστε στο Μυστήριο.

Πριν ξεκινήσεις για το εξομολογητήριο, προσευχήσου θερμά στον Κύριο να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τα τυχόν εμπόδια, κυρίως δε να σε οδηγήσει σε συναίσθηση των πράξεων σου φωτίζοντας τα βάθη της ψυχής σου και της συνειδήσεως σου, ώστε να εξετάσεις σε βάθος τον εαυτό σου, τα έργα σου, τα λόγια σου, τις σκέψεις σου καί να τα ομολογήσεις συντετριμμένος ενώπιον του πνευματικού. Εξομολογούμαι σημαίνει: «Ομολογώ έξω αυτό που έχω μέσα μου». Το εξομολογητήριο δεν είναι δικαστήριο, αλλά θεραπευτήριο. Ο πνευματικός «ανοίγει» την ψυχή του εξομολογούμενου, εμποδίζει το σχηματισμό συμπλεγμάτων, ελευθερώνει από τις ενοχές και η Χάρις του Θεού αναπαύει την ψυχή και οικοδομεί την πνευματική και ηθική συγκρότηση του προσερχόμενου προσώπου. Να έχεις στη σκέψη σου ότι ο πνευματικός είναι πατέρας. Ακούει με αγάπη, συμπάσχει και ενθαρρύνει. Δεν οργίζεται, δεν αγανακτεί. Μόνο βοηθά να έρθεις σε συναίσθηση της αμαρτωλότητάς σου, να κατανοήσεις την αδυναμία σου, ώστε να αξιωθείς να πάρεις ως «προίκα»τη Θεία Χάρη. Όσα ακούσει στην εξομολόγηση αυτός καί ο Θεός τα γνωρίζει. Είναι απόρρητα εξ απορρήτων.

Ξεπέρασε τη ντροπή. Πες όχι στα τεχνάσματα του πονηρού. Μην αμφιβάλλεις για την φιλανθρωπία του Θεού. Εξομολογήσου τα αμαρτήματα σου με ειλικρίνεια, συγκεκριμένα, όχι με επικαλύψεις και εξηγήσεις, που οδηγούν σε δικαιολογίες, γιατί μόνο τότε θα βρεις εσωτερική ανάπαυση. Ο Γέροντας Παΐσιος συμβουλεύει: Οι στρατιώτες, όταν τραυματίζονται στη μάχη, τρέχουν αμέσως στο γιατρό, δένουν τα τραύματά τους και συνεχίζουν να πολεμούν. Ταυτόχρονα αποκτούν πείρα και φυλάγονται καλύτερα για να μην ξανατραυματιστούν. Έτσι και εμείς, τραυματίες στον πνευματικό μας αγώνα, δεν πρέπει να δειλιάζουμε, αλλά τρέχοντας στο γιατρό – πνευματικό και δείχνοντας του το τραύμα μας να θεραπευόμεθα πνευματικά και να συνεχίζουμε τον καλόν μας αγώνα. Ο Πνευματικός μπορεί να επιβάλει κάποιο επιτίμιο. Να γνωρίζεις ότι αυτό είναι «φάρμακο» που αποβλέπει στην πνευματική σου πρόοδο. Είναι ένα θεραπευτικό μέσο για διόρθωση και προφύλαξη. Δυστυχώς υπάρχουν χριστιανοί, που προτείνουν μια «έξυπνη»… εξομολόγηση: «Θα τα πω στην εικόνα». Μεγάλη η πλάνη τους! Διότι καμία εικόνα δεν έλαβε εξουσία να ακούει καί να συγχωρεί αμαρτίες ανθρώπων. Αλλά και στα πνευματικά μας προβλήματα ποιος θα μας συμβουλεύσει; Ποιος θα μας δείξει το δρόμο για να αποφεύγουμε τις καθημερινές παγίδες του πονηρού; Ποιος θα μας δώσει τη βεβαιότητα ότι συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες μας; Και το βασικότερο, πώς θα νιώσουμε τη Χάρι του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά μας; Να έχεις υπόψη σου τα λόγια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού: «Η εξομολόγηση φαίνεται βαριά, μα είναι πολύ ελαφρύ πράγμα. Σαν να πρόκειται να σηκώσουμε τέσσερις τρίχες. Τόσο ελαφρύ. Πρώτη τρίχα: Να συγχωρήσουμε τους εχθρούς μας. Δεύτερη τρίχα: Να βρούμε πνευματικό καλό, ενάρετο και να του πούμε όλα τα αμαρτήματα μας. Τρίτη τρίχα: Κατά την εξομολόγηση να μην ρίξουμε τις ευθύνες για τις αμαρτίες μας σε κάποιον άλλον. Να πούμε με ταπείνωση: Εγώ φταίω, η κακή μου διάθεση, η αγάπη μου για το κακό και την αμαρτία. Τέταρτη τρίχα: Μετά την εξομολόγηση να πούμε: Από δω και πέρα δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να ξαναπέσει στις ίδιες αμαρτίες». Μην αναβάλλεις την εξομολόγηση. Μην πεις: Έχω καιρό. Αργότερα. Η αναβολή είναι μεγάλη παγίδα. Αποκοιμίζει τη συνείδηση και αποπροσανατολίζει τον άνθρωπο. Εξ άλλου δεν είμαστε εξουσιαστές του χρόνου και δεν γνωρίζουμε πότε θα φύγουμε από τον κόσμο. Γιατί λοιπόν να στερείσαι ένα τέτοιο αγαθό, γιατί να αναβάλλεις τη ,μετάνοιά σου και γιατί να μην βιώνεις τη χαρά και την αγαλλίαση της απαλλαγής από τα αμαρτήματα, που σου προσφέρει το Ιερό αυτό Μυστήριο; Καθώς το βαρύ φορτίο των αμαρτιών και ενοχών έφυγε από πάνω σου, αισθάνεσαι ότι ζεις τη χαρά της επιστροφής στην Πηγή της Ζωής, της επιστροφής στον Πατέρα. «Ο Παράδεισος άνθισε στην καρδιά μου από τη στιγμή που εξομολογήθηκα» γράφει ο Ντοστογιέφσκι στους «Αδελφούς Καραμαζώφ». Αυτή η Χαρά ευχόμεθα να ανθίσει στις καρδιές όλων μας.